evvel zaman içinde II

bunca ömürlük mazimde felek yüzüme katiyen gülmemiştir. velev ki bu işten nasıl sıyrılayım? efenim, daha önce de söylemiştim, bu mütemmim ve dahi gelecek olanlar evvel vakitde sizleri bulacaktır. netekim bunu okuyorsanız bu vuku bulmuştur da. Sebas'tan kaçışım epey vakid ve zahmet istese de ceman yekûnen muvaffakiyetle neticelendirdik. sebzevatçı idris efendi hakkında, yaban ellerden aldığım duyumlara göre vaziyeti pek alâ. hakkında endişelenmenizi kat-i suretle istemem. Sebas semalarından nasıl ayrıldığım hususunda sizleri vesveseli bırakmayacağım.

mütemadiyen şerefsiz idris'i kütürdettikten hemen sonra başıma geleceklerden bi' haber eve koştum. rahatlamak ve kendimi arındırmak içün namaz kılmak ameliyle abdeste durmuştum ki kapının gümbür gümbür çalmasıyla abdest neyin bırakarak acz ile kapıya atıldım. 'bu saatte kim olan ki?' diye seslendim. meğer paydaşım mustafa efendi imiş. ivediklikle içeri giriverdi. soluk soluğa kalmıştı. herkesin beni aradığını söyledi. tez vakde evi talan etmeye, beni de meydanda taşlamaya gelirlermiş. 'hangi vakitde yaşıyoruz mustafa efendi? ne taşlaması?' dedim. yıllardan 1243 idi. dahasını söylemeye müddetinin kalmadığını söyleyerek gitmesi gerektiğini söyledi, mustafa efendi. sakince yol ettim.